“Kalemin mürekkebi bitecek”Diye endişelenmek ayrıca güzeldi herhalde..
“Telefonun şarjı bitmeden yazıyı bitirmek” acelesinden daha güzel!..
Mürekkep kokusu bulaşır yazıya..
-Evet; Her yazı mürekkep kokar.
Kendisine râm eder…
Ama hiçbir şey kitap gibi kokamaz!
Kitap kokusunu mutlaka bilirsiniz.
“Bir kitap sadece kitap gibi kokar”
Geçmişe öykünüp hatıralara yaslanma dürtüsü bu!
Her insan da aynı klasik…
Gelişine yazmak istediğim nadir anlardan birindeyim. Canım ne de çok çekiyor yazmayı!
Yemeğe davet edildiğini zannederek gittiği misafirlikte, aç karnına sade kahve ikram edilmiş bir adam kadar çaresiziz bazen.
İçmek ya da içmemek!”İşte bütün mesele bu!”
değil elbette!
Shakespeare ‘Olmak’ hakkında ne bilirdi ki!..
Özgür olduğunu zanneden yığınların aslında olmadıklarını bilmediği gibi…
En büyük işgalin işgal edilmediğini düşünmek olduğu ya da “En çok günahı, hiç günah işlemediğini sananların işlediği!..
“Yazmak istediklerimi unuttum aslında.
Kalemin götürdüğü cümlelere saldım kendimi!
Harflerin hükümran olduğu satır aralarında fırtınaya tutulmuş kelimeyim.
Sığınacak liman arayan mukavvadan bir kayık gibiyim hem de!..
Herşey eskiyor tıpkı benim gibi!
Ben eskiyorum tıpkı herşey gibi..
O kadar çok var ki benden; Sanki herkes ben, sanki ben herkesim…
Bazen bir fazla, bazen birkaç eksik.
Ne fazlam artırıyor, ne noksanım azaltıyor beni.
Her zaman aynı ağırlığım ” Dertsiz bir, dertlerimle birkaç tona yakınım..
“‘Atı alan Üsküdar’a geçti’ Heyhat!
At mı ben im, Üsküdar’mı?
Yoksa dönmemeyi göze alıp Üsküdar’a giden biçare mi?
Sahi ne yazacaktım ben?
Ey kalem! Yine kandırdın beni, değiştirdin “kâl”imi!
Hani ben düşünecektim de sen yazacaktın!
Oysa sen düşündün bana yazdırdın “Pürmelâlimi”
Duygulanmak dilediğiniz oluyor mu ara sıra?Gözkapaklarınızı ruh gözünüze indirip tüm bildiklerinizle birlikte silinmek istediniz mi?
“Bu mutsuzların adetidir” midir?
Mutlular, mutlu olduklarını sanan mutsuzlar olabilirler pekala!
Mutluluk nedir ki?
“Olmak istendiğinde olunan şey mi”
Mutlu olmak kolay!
Olmayı istemen yeter!
Yok olmak istediğinde yok olamazsın halbuki!
“Olmak istediğin herşeyi olamazsın yani”
Belki de bütün mesele bunu anlamak idi.
Keşke anlayabilse idi Shakespeare’de!..
Vakit geç oldu. Mürekkebimde bitmek üzere…